شيوه ي نگارش نامه هاي دوستانه (خصوصي):

 

- براي نوشتن نامه ي دوستانه ، كاغذ خوب و پاكيزه و مناسب انتخاب گردد ، ‌زيرا كاغذ كج و معوج ، چروك و تاشده و كوچك برازنده نيست.

- تاريخ نامه و عنوان گيرنده‌ي آن در بالاي صفحه نخست در سمت راست نوشته شود.

- تا آنجا كه ممكن است با لطف و شادي و سخنان اميدبخش و دلنشين آغاز شود نه با اظهار ملال، ‌دلتنگي و نااميدي.

- ساده و بي تكلف و عاري از هرگونه پيرايه و مبالغه نوشته شود.

- تميز و خوانا باشد و كج و خط خورده و نامنظم نباشد.

- از جنبه هاي مثبت بيشتر گفت و گو شود و بيان گرفتاري‌هاي تازه و كهنه تكرار نشود.

- كوتاه و در عين حال جامع و كامل باشد نه طولاني و خسته كننده.

- احساسات و تمايلات طرف مكاتبه نيز مورد احترام و تذكر قرار بگيرد نه اين كه تنها شامل اميال و آرزوها و اخبار نويسنده باشد. از سلامت ، وضع شغل ،‌ احوال افراد خانواده و اين قبيل مطالب ، پرسش شود بدون اين كه جنبه‌ي كنجكاوي داشته باشد.

- لغات فارسي خوش آهنگ ،‌ مناسب و مصطلح ،‌ بر كلمات عربي يا فارسي غير مصطلح ترجيح داده شود.

- اصول نقطه گذاري و آداب كتابت مانند دو سانتيمتر فاصله گذاري از حواشي كاغذ و فواصل مطلوب ميان سطرها رعايت گردد.

- در پايان نامه ،‌ نام و امضاي فرستنده قرار داده شود و نشاني كامل فرستنده در پشت پاكت درج گردد