خسرو خوبان

بیا تا جهان را به بد نسپریم               به کوشش همه دست نیکی بریم

نباشد همی نیک و بد پایدار              همان به که نیکی بود یادگار

همان گنج دینار و کاخ بلند               نخواهد بدن مر تو را سودمند

تويي آنكه گيتي بجويي همي             چنان كن كه بر داد پويي همي

فریدون فرخ فرشته نبود                   ز مشک و ز عنبر سرشته نبود

به داد و دهش یافت آن نیکویی          تو داد و دهش کن فریدون تویی

فريدون ز كاري كه كرد ايزدي                        نخستين جهان را بشست از بدي

جهانِ جهان، دیگری را سپرد              به جز درد و اندوه چیزی نبرد

چنینیم یکسر کِه و مِه همه               تو خواهی شبان باش و خواهی رمه

"فردوسي"