‌لف و نشر :

 

لف و نشر : آوردن دو يا چند واژه است در بخشي از كلام كه توضيح آنها در بخش ديگر آمده است.

لف و نشر دو گونه است:

اگر نشرها به ترتيب توزيع لف‌ها باشد، «مرتب» ناميده مي‌شود و اگر چنين نباشد «مشوش» (به‌هم‌ريخته) است.

لفت و نشر مرتب، هنري‌تر از مشوش است. موسيقي معنوي كه از لف و نشر حاصل مي‌شود، به دليل درگيري ذهن براي يافتن ارتباط لف‌ها و نشرها است.

نمونه :

(1) دانش و خواسته است نرگس و گل/ كه به يك جاي نشكفند به هم

(2) اي نور چشم مستان، ‌در عين انتظارم / چنگي حزين و جامي بنواز يا بگردان